مهرورزان زمانهای کهن

هرگز از خویش نگفتند سخن

که در آنجا که تویی

برنیاید دگر آواز ز من

ماهم این رسم کهن را بسپاریم به یاد

هر چه میل دل دوست بپذیریم به جان

هر چه جز میل دل اوست نپذیریم هرگز۰۰۰